Auto bestuurders vs Velomobiel

Ik heb geduurde de maand maart eens alle clips bewaard waarvan bestuurders van gemotoriseerde voertuigen van alles doen die niet mag of gewoon gevaarlijk is. van alle woon werk ritten heb ik ongeveer maar de helft van de tijd de camera op gestaan gehad. Wat maakt dat er nog veel meer situaties zijn die ik dagelijks zie. Ik zal de volgend weken nog eens de camera op zetten en zien of dit toeval is of niet.

Ja ok ik ben misschien ook niet feilloos maar dit heeft anderen daarom niet het recht om zomaar alles te doen op de weg.

hier is het resultaat

Eerste platte band van 2017/Milan

Gisteravond reed ik van het werk naar huis, na iets meer dan 1km lag er blijkbaar iets op de weg genoeg om een snakebit te maken in de achterband. geen 100m verder begon de fiets volledig te slingeren door de energie die ik op dit wiel wilde zetten. Het enige wat ik kon doen is stoppen en uitstappen. een beetje verder lag een stukje gras waar ik de fiets makkelijk en veilig op z'n zij te leggen om het wiel er uit te krijgen.  Het eerst wat ik moest doen is alles uit de fiets halen zodat ik aan de snelsluiting kan geraken en het wiel kon uithalen. De band was er redelijk snel uit binnenband vervangen was geen probleem. Daarin tegen het wiel terug op zijn plaats steken was een ander paar mouwen.

Na een aantal keren her proberen is het dan toch gelukt. Al maakte de aandrijving meer lawaai dan anders. Alles lijkt redelijk te gaan. Thuis kan ik dit nog eens bekijken en daar bleek dat de kleinste versnelling bleek 3e grootste tandwiel te zijn en als ik de grootste versnelling wil schakelen dan draait de ketting er af. Of de pat van het versnellingsapparaat staat niet juist of het wiel zit scheef. Maar dan kwam de grootste vraag hoe controleer je de pat van een velomobiel? Je kan namelijk maar 1 punt uitzetten. Na wat zoeken ben ik er dan toch in geslaagd om alles terug afgeregeld te krijgen.

Deze avond dan uiteindelijk de reserve binnenband er terug uit halen want dit is een binnenband die langzaam zijn lucht verliest via ventiel. Ik heb dan nog eens staan kijken naar de Milan en een 2e manier getest om het wiel er uit te halen. En die bleek veel makkelijker dan de fiets op z'n zij te leggen. Je kan ook gewoon voorzichtig de achterzijde opheffen en zo de band langzaam er uit laten geleiden. in minder dan 10 min was de band er uit andere binnenband er in en alles terug op z'n plaats gestoken. En de versnelling stonden ook ook nog goed afgesteld. Een ding moet ik nu wel dringend doen dit is een aantal reserve binnenbanden gaan halen want nu heb ik naast die oude binnenband niks meer liggen die er in past.

Nieuw persoonlijk record

Vandaag zat alles mee en bij het begin van de rit naar huis vond ik dat de Milan super vorderde tegen dat ik een aantal km'er verder was bleek het gemiddeld al gestegen boven de 42km/h. Daarop heb ik dan maar beslist van nog eens goed door te rijden in de hoop ergens te eindigen rond mijn vorig persoonlijk record (44,5km/h). Uiteindelijk thuis aangekomen bleek het zelfs niet eens in de buur te zijn maar er ver boven ik ben geëindigd op een 47,6km/h. Ik stond versteld dat ik mijn vorig record zoveel had verbeterd en dan nog niet eens als een zot gereden en want her en der vertraagd om zeker er van te zijn dat er geen andere verkeersdeelnemers waren.


Dit geeft aan dat ik ondertussen door de afstelling van de Milan een stuk harder ben gaan rijden. Nu verder oefenen en dan volgend jaar nog eens een wedstrijd meepikken om te zien of ik mijn gemiddelde snelheid van de wedstrijd in Brugge kan verbeteren die staat op 49,4km/h. Maar deze snelheid had nog een stuk hoger kunnen zijn als ik meer rechtstreekse concurrenten had.

Verder afstellen en aanpassen van de Milan

Ondertussen zijn we een goede maand verder en heb ik bijna 1000km gereden met de Milan. Door hem te gebruiken waren er ook een aantal puntjes op gedoken waar een oplossing voor gezocht moest worden.

Het eerst punt die ik wenste aan te pakken was de zitting. toen ik de Milan kocht heb ik er ook een ventisit mat bij gekocht maar al snel bleek dat als ik deze mat gebruikte ik met mijn hoofd tegen het dakje aan kwam. Dit doordat de  mat een 2 cm dik is. Dan maar gaan rijden zonder mat maar na een aantal ritten toch maar besloten om voor het gedeelte van de rug toch voor iets te gaan zien. Dit heb ik uiteindelijk gevonden in de vorm van een handdoek die ik in 3 heb gevouwen en een aantal drukknoppen heb opgezet zodat ik deze kon vast maken aan de zitting.

                             

Volgende punt die ik nog wenste aan te pakken was het remlicht. Het remlicht was eigenlijk zo geconfigureerd dat ik het toplicht aan moest leggen vooraleer het remlicht werkte. Ik von dit niet de ideale oplossing dus dan maar verder uitgezocht hoe de bedrading liep. Ik moest er wel ook rekening mee houden dat het remlicht ook ging werken als de fiets stil stond want dezelfde remmen worden ook gebruikt als parkeerrem. Dus moet ik ergens een schakelaar voorzien zodat ik dit kan uitschakelen. Na wat zoekwerk een gelijkaardige schakelaar gevonden en geïnstalleerd en daarop de voeding van het remlicht aangesloten.

                                                      

Nog een van de problemen die ik ondervond was dat mijn ene voet tijdens het rijden pijn begon te doen. eerst heb ik van schoenen aan het wisselen geweest ik het idee dat het misschien aan mijn schoenen lag maar dit volste het probleem niet volledig op. Dan nog maar verder aan het zoeken geweest en uiteindelijk een radicale beslissing genomen als ik de trapas nu eens een heel stuk naar dichterbij plaats wat ik het effect dan. Die avond eerst afgetekend op de boom waar de trapas stond en daarna de trapas een stuk dichter geschoven en vast gezet. De ochtend daarop terug de rit naar het werk aangevat en wat blijkt te pijn was weg. alleen had ik nu het onaangename gevoel dat mijn knieën bijna tegen mijn kin kwamen. Dus die avond nog maar eens met hoofd eerst in de Milan om terug af te tekenen waar de trapas nu stond en deze dan midden tussen deze 2 terug vast te zetten. En ik moet nu zeggen dat ik geen last meer heb van mijn voeten nog van het opgekropthied dus zal ik alles voorlopig laten staan. Moest ik met de tijd ondervinden dat hij nog niet goed staat kan ik nog altijd gaan schuiven maar voorlopig zie ik daar geen aanleiding toe.

Wedstrijd Brugge & Autoloze zondag

een week of 2 geleden zag ik plots dat er toch een wedstrijd was ik West Vlaanderen. Mits ik wel zin had en toch wilde tonen dat er wel interesse was voor een wedstrijd in de regio.

Alleen bleek dit ook samen te vallen met de autoloze zondag wat maakte dat ik zoiezo met de fiets naar en van de wedstrijd zou moeten. Nu dat is niet echt een probleem als je een Milan in huis hebt. Alleen moet ik er op letten dat ik tijdens de heen rit mezelf al niet op rij zodat ik nog genoeg energie over heb voor de wedstrijd zelf en terug te thuis te geraken.

De dag zelf ben ik meer dan op tijd afgereisd om zeker niet te laat te zijn en mezelf te moeten haasten onderweg. En goed maar want op het traject dat ik had uitgetekend lagen 2 wegenwerken. Na iets meer dan 40km was ik uiteindelijk aangekomen aan de Piste in Brugge de Milan geleegd van alle overbodige spullen die ik niet nodig heb om wedstrijd te rijden. En dan nog effen de piste  gaan verkennen om een te weten wat de Milan doet op die schuin liggende bocht en de hartslag toch al eens omhoog te jagen.

Kort na de start van de wedstrijd wis ik al dat ik misschien nog voor de 2e plaats kon gaan rijden maar de eerste was zeker niet haalbaar Peter C. rijd een heel stuk harder dan ik. Ik kon de eerste ronden Gert L. wel nog volgen maar na een aantal ronden bleek ook dit niet echt haalbaar. Dus had ik mijn zinnen gezet om mijn 3e plek veilig te stellen wat maakte dat ik eerst zou gaan proberen mijn directe achtervolgers zo snel als mogelijk te dubbelen. Nog een paar ronden verder bleek dit al gelukt te zijn en vanaf dat moment heb ik een beetje gas terug genomen want nu was er eigenlijk nog enkel ervoor te zorgen dat ik niet terug werd ingehaald door een van de 2 rijders die voor de 4e plek aan het vechten waren. Maar uiteindelijk bleek dit geen enkel probleem want ik heb ze gedurende de rest van de wedstrijd nog verschillende malen ingehaald zelfs zonder volluit te hoeven gaan. Jammer dat er niet meer directe concurrentie was om mij uit te dagen en zou een mooiere gemiddelde snelheid te hebben.  Uiteindelijk na aankomst bleek mijn gemiddelde op zo'n 49,4km/h te zijn geëindigd wat niet slecht is natuurlijk en zeker nog voor verbetering vatbaar.


Uiteindelijk ben ik 3e geworden op 6 velomobielen wat voor een eerste wedstrijd met de Milan zeker niet slecht is. Met nog wat verder afstellen van de Milan kan dit resultaat misschien nog een heel stuk verbeteren.

Na de wedstrijd werd het tijd om terug naar Diksmuide te rijden want ik had ook daar nog afgesproken om met de fietsersbond van Diksmuide een stand te gaan bemannen om ons 1 wat meer kenbaar te maken en 2 te tonden dat er naarst gewone 2wielige fietsen ook nog andere modellen bestaan o.a. velomobielen, bakfietsen en assistentiefietsen.

Ik dacht dat ik na 138,8km waarvan nog eens een 50km wedstrijd ik dit de maandag zou gaan voelen.  Maar niks daarvan ik kon gewoon terug aan de normale kruissnelheid gaan rijden als voor de wedstrijd.

Eerste dag Woon werk verkeer

Vandaag voor het eerst de Milan kunnen testen op de woon werk route. Nu kreeg ik voor het eerst te zien hoe de Milan reageert op een bekende route voor mij. hieronder enkele conclusies:

• kruissnelheid: 40 tot 50 km/h
• trapas mag een klein beetje meer naar voor komen als ik zonder mat wil verder rijden
• Bij stilstaan word het wel zeer warm in de Milan toch met de volledige kap er op.
• De Milan is naar mijn gevoel ook veel baan vaste dan de Versatile al ligt dit misschien aan het zeer laag zwaartepunt
• De 2 bakken achter de wielkasten zijn wel goed maar ik loop er soms met mijn schoenen tegen aan. eens de bakken terug los maken (zijn maar met velcro vast gemaakt) en iets verder hermonteren.

Verder moet ik toegeven dat het wachten op de Milan het meer dan waard was.  Nu snap ik meteen ook waarom Räderwerk niet graag toegevingen doet aan hun velomobielen.  Wat in praktijk maakt dat ze eigenlijk alleen carbon Milan willen maken omdat een glasvezel Milan eigenlijk afbreuk doet aan het concept van de Milan. Ze willen deze wel nog aanbieden maar dit alleen als iets meer budget vriendelijk model.

Verder misschien ook nog eens melden dat de €1900 meerprijs tussen de glasvezel en de carbon versie eigenlijk niet alleen aan de carbon ligt maar ook aan een aantal andere onderdelen. met name worden er ook Ginkgo wielen set en Sram X9 en X0 elementen worden gebruikt. Allemaal om zo het gewicht zoveel als mogelijk te laten zakken. Dat is metten ook de reden dat ze er als enige in slagen om 5kg verschil te creëren tussen de glasvezel (bugetvrienderlijke) Milan en de carbon milan te maken.

Ophalen van Milan en rit naar huis

Na dat ik op 6 december mijn Milan had besteld kon ik vandaag eindelijk de Milan gaan ophalen.

Deze morgen om iets na 8en de trein genomen naar Gent van daaruit had ik nog voldoende tijd om te wandelen (ongeveer 45 min.) tot aan Fietser.be. Daar aangekomen de Milan nog een beetje afgesteld en dan was hij klaar voor een klein testritje rond de blok. Het eerste rondje zonder deksel en daarna nog een rondje met deksel al snel werd duidelijk dat ik de ventisit mat beter er afhaalde om iets meer plaats te hebben aan mijn hoofd en knieën.

Aan fietser klaar voor vertrek

Tegen dat ik klaar was met het afstellen en test rijden waren Ronny en Peter er ook zij zouden een stuk/ volledige rit samen met mij rijden.  Omdat ik de fiets nog niet volledig ken en ook de route grotendeels over voor mij onbekende wegen liep had ik afgesproken dat we het rustig aan zouden doen (d.w.z. kruissnelheid niet veel hoger dan 30km/h laten gaan). In praktijk was dit zeker geen probleem ik moest mij verschillende malen inhouden om niet te snel te gaan zeker als er dan af en toe een racefietser ons inhaalde. Ik heb echt genoten van elke km onderweg en eenmaal thuis heb ik toch nog effen staan kijken naar de Milan, ik kon het maar niet geloven dat hij thuis stond.

Ergens onderweg aan een gesloten café

Ophalen Milan

Het is bijna zover ik ben nu echt aan het aftellen tot ik mijn Milan kan gaan ophalen.  Op dit moment loopt er bovenaan al een teller maar deze verdwijnt zodra mijn Milan is opgehaald.

Ik heb wel onrechtstreeks al een foto gezien van mijn Milan op het blog van Fietser.be Op de achtergrond zie je een gele Milan staan dat is de Milan die ik mag gaan ophalen.

Levering van Milan

Een van de laatste keren dat ik gehoord had wanneer mijn Milan klaar zou zijn hadden ze mij gezegd dat de levering gepland was voor midden september. Ik trok daarom begin deze maand mijn stoute schoenen aan en vroeg hen of er ondertussen al meer geweten was over de levering. en de dag erop kreeg ik al een antwoord de afwerking staat gepland tussen 18/8 en 22/8.

Dat is dus iets vroeger dan laatste gezegd en plots nog maar 2 weken vanaf nu. Het enige wat ik nog moet doen is met Brecht afspreken wanneer ik deze kan komen ophalen. Momenteel heb ik 3 september vrij gehouden in mijn agenda om de Milan naar huis te brengen.

Verder zoek ik nu nog uit hoe ik best van Gent naar huis kan rijden. Maar horend op het forum zijn er al wel een aantal mensen die bereid zijn om mij het eerste stuk te begeleiden richting huis.

Grote plassen tocht / Vakantie

Op de nationale feestdag was er toertocht gepland dit maal de start gepland in Essen. Mits ik dan nog een gaatje had in mijn agenda en had er wel zin in want een tochtje van +100km. Een aantal dagen voor de toch kwam een update dat de toch +-160km zal worden. dat is meteen een evenaring van mijn record afstand. Dat deed mij goed om te weten dat ik nog een zo'n afstand kon gaan rijden.

De dag zelf had ik ervoor gekozen om met de auto tot daar te gaan met de Chamsin in de auto. Eenmaal aangekomen heb ik de Chamsin uit de auto gehaald en nog iets verder gewandeld tot op de afspraak locatie. Toe ik daar aankwam bleek er een 4tal velomobielen te staan en geen enkele open ligger dit was toch effen slikken. Gelukkig kwam er nog een open ligger dan was ik niet de enige.

Ter hoogte van de de oesterbank kwam er nog een Strada en Queut bij. De rest van de toch verliep zeer vlekkeloos zonder noemenswaardige problemen. Alleen was ik blij eindelijk terug te zijn want deze afstand had mijn lichaam toch een serieuze tik gegeven.

De dag erop vertrokken ons gezin op vakantie in Houffalize en ik wilde daar wel eens testen wat het geeft met een ligfiets bergop te rijden. Ik heb mij 2x gewaagd aan een rit de eerste rit was 60km lang en had +-600 hoogtemeters. De 2e rit was maar een rit van 40km maar had terug +-600 hoogtemeters.
Tijdens die 2e rit heb ik toch een aantal busfietsers ingehaald toen die aan het klimmen waren wat maakt dat ik nog zo slecht niet klom. Al moet ik hierbij wel een kanttekening maken en dat is dat als ik ooit in het hooggebergte wil gaan rijden ik moet ik 2 punten aanpassen aan de Chamisin

1.  mijn bagagedrager moet verwijderen (bij kleinste 2 versnellingen sleept de ketting tegen de drager)
2. een kleinere versnelling steken op de fiets want bij erg sterke hellingen kom ik wat kleinere versnellingen nodig want nu had ik al de 2 kleinste regelmatig nodig gehad om boven te geraken.