Tubeless Banden op velomobiel

Zoals al eerder gemeld was in al even hele this op zoek naar tubeless banden boor de velomobiel. Na wat zoeken en afwegen heb ik dan gekozen voor de schwalbe one pro. Daarvan metteen een set besteld. Het idee was mijn durano’s op te rijden en daarna over te schakelen naar deze banden. Alleen maakte het lot dit toch anders. Een van de banden bleek op een ochtend plat te staan en na controle bleek dat de wang van de Durano een sneetje vertoonde en daardoor was de binnenband naar buiten gekomen en uiteindelijk ontploft. Dit na nog geen 500km terwijl mijn Conti GP banden meer dan 6000km hebbben meegegaan.

Gelukkig had ik een paar dagen later een verlofdag en kon ik dus de banden ombouwen om deze tubeless te maken. Hieronder de stappen die ik nodig had om dit uiteindelijk tot een goed eind te brengen.

1. Volledige wielpoot verwijderen uit de fiets
2. Oud velglint verwijderen en het velgbed volledig opkuisen (lijmresten verwijderen en ontvetten)
3. Aanbrengen van nieuwe tubeless ready velglint
4. Plaatsen van ventiel en buitenband
5. Op druk brengen van de band (dit kan zowat enkel met een compressor of booster) met verwijderde ventielkern
6. Nu de band op zijn plaats zit via het ventiel anti lek vloeistof in gieten en de kern terug steken en daarna terug de band op druk brengen
7. De band goed rond draaien en wiebelen zodat de anti lek vloeistof zich mooi verdeeld
8. Wiel + veerboot terug plaatsen

En deze stappen daarna terug herhaald voor de andere kant. Terwijl de veerboot er toch uit was metteen ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om een spacer op de veerpoot aan te brengen om zo de neus van de Milan een beetje te verhogen om zo minder schurende geluiden te hebben elke keer ik ergens door een put rij.

Ook de wielkassen werden ondertussen eens extra schoon gemaakt zodat het vuil en zout die daar in hangt verwijderd is.

De dag daarop terug naar het werk en zien wat deze banden doen onder de fiets. En eerste gevoel was alleszins dat deze iets sneller lopen dan de durano’s die ervoor op zaten. Het rijgeluid is wel iets Andes dan gewone buba met biba’s. En nu een 1,5 week later moet ik toegeven dat deze banden een gelijkaardig snelheid houden aan de conti’s die ervoor op zaten. Nu is het zien hoelang deze banden meegaan.

1 weekend 2 grote tochten

Ik had al verschillende keren een randoneurs tocht willen mee rijden maar de meesten vertrokken te ver en als ze al dicht waren dan zocht ik wel naar een excuus om niet mee te moeten rijden. Nu kwam er toch een mogelijkheid naar boven. Namelijk via het forum van Ligfietser.be werd er melding gemaakt dat er een tocht vertrok vanuit Oudenburg en dit weekend was nog niet bezet ik dan maar voorlopig dit weekend reserveren hiervoor.

Alleen had ik er niet op gerekend dat de fietsgroep van het werk zou beslissen om dat zelfde weekend ook een tocht te gaan rijden en dan nog vertrekkend vanuit de vestiging in Aalter. Dit wilde zeggen dat ik 50km heen de tocht en 50 terug ook nog bij zou komen. Ik sloeg dan ook aan het twijfelen wat ik zou doen. Enkel de Randoneur enkel de rit met de collega's of beide. 

Mits ik niet echt kon kiezen en ik beide graag zou meedoen heb ik nog een periode zitten twijfelen. Uiteindelijk een goede week ervoor beslist om de uitdaging aan te gaan en beide tot een goed eind proberen te brengen. Een +200km tocht heb ik nog maar 1 x echt gedaan laat staan 2 dagen na elkaar een tocht van +-200km.

Dag 1 zaterdag

7:15 aankomst in Oudenburg nu nog wachten op de rest. Tegen iets voor 8:00 was iedereen aanwezig en ingeschreven. We zijn uiteindelijk met z'n zessen (5 velomobielen en 1 roeifiets ) vertrokken en na Ieper zijn er al 2 terug af geslagen richting huis en waren we nog met z'n vieren tot aan de de Knokkebrug in Diksmuide daar heeft er dan nog ene afgeslagen richting huis omdat hij nog volk verwachte thuis. het gevolg was dat we uiteindelijk met z'n drieën zijn aangekomen.

De rit zelf vond ik geweldig mooi het bracht ons lang een hoop plaatsten die zeer belangrijk waren voor WO I ondanks de soms vrij steile klimmetjes maar ondanks alles zijn we nergens moeten gaan uitstappen om boven te geraken. Zowat halfweg zijn we op ziekenbezoek geweest bij Erik die door een val niet kon deelnemen aan de tocht en mits we rond zowat half weg bijna zijn huis passeren konden we zijn aanbod niet laten gaan om daar 's middags te stoppen om te eten we hebben daar dan ook de keuze gekregen om lasagne of een boterham te eten. Daarna zijn we terug vertrokken voor de 2e helft van de tocht. In de zijdelingsestraat lag de weg er spek glad met als gevolg Dat Wouter plots onderuit ging daardoor heb ik alle remmen moeten toe gooien om daarop niet te rijden  Op zo'n weg maakt dit uit dat de Milan aan het slippen ging en bijna niet controleerbaar was hij kwam uiteindelijk tot stilstand in de graskant. Gelukig niks ergs behalve wat textiel schade bleek het bij wouter mee te vallen en voor mij was vooral het loopvlak beschadigd. Na zo'n 180km kwam de tocht op een paar 100 m van de mijn thuis adres ondanks dat heb ik toch door gezet en verder met de rest verder gereden tot aan het eindpunt.

foto Erik

Daarna moest ik nog zo'n 20km terug naar huis. Eenmaal daar aangekomen heb ik de fiets terug opgekuist en klaar gemaakt voor de volgende rit en dan rustig aan gedaan en vroeg terug gaan slapen want de volgende dag was er terug een fietstocht geplant deze keer samen met de collega's van het werk



Dag 2 zondag

Ook nu was het vorig dag want we hadden tussen 8:30 en 8:45 afgesproken in Aalter en voor de 50km naar daar had ik iets meer dan 2 uur gereken om daar te geraken.  Dus mijn start uur was uitgerekend om 6:20 ik ben ook om dat uur vertrokken. Het eerst dat ik moest vaststellen is dat de Milan precies niet vooruit te krijgen was maar waaraan dit lag was totaal niet duidelijk was het nu de benen die niet mee wilden of iets anders dat kon ik niet echt uitmaken zo'n 7 à 10 km verder had ik toch al een deel van de oorzaak gevonden ik stond toen in het midden van niks en kwam tot de vaststelling dat de lucht totaal verdwenen was uit mijn linker voorwiel. D.w.z. dat ik hier in de donker sta met een platte band dit was meteen een extra uitdaging een band vervangen in de totale duisternis enige licht die ik had waren deze op de GSM en de vaste verlichting op de fiets. Na een goed 15 à 20 minuten was ik er toch in geslaagd om de band te vervangen en de nodig druk in de nieuwe band te krijgen. vanwaaruit werd onmiddellijk duidelijk dat ik alles uit de kast zou moeten halen om nog op tijd te geraken op de afspraak. En dan viel ook meteen op dat de benen niet echt super zaten dit werd dan ook een echt gevecht tegen de pijn.

Eenmaal daar aangekomen snel iedereen begroet en de nodige commentaar ontvangen over de rit van zaterdag er waren toch een aantal mensen die eerst niet echt wilden geloven dat ik zaterdag al 244km had gereden en nu van Diksmuide naar Aalter was gereden om een rit mee te rijden. Achter wat uitleg waren de meesten toch overtuigd maar je zag toch dat ze mij in hun achterhoofd zot verklaarden. De rit slingerde door het mooie Meetjesland en na iets meer dan 70km waren we terug aan het startpunt en kon ik na een korte pauze terug naar huis rijden. Daar aangekomen had in nog net fut genoeg om de fiets uit te kuisen en in de living me in de zetel te ploffen. Na wat rusten heb ik dan nog een deel van de huishoudelijke taken gedaan en dan was het voor mij bedtijd want morgen is het terug werkendag.

Strava en zijn KOM's

Ik gebruik al een hele tijd strava om mijn ritten bij te houden. Als ik langs mij routes weet dat er segementen liggen doe ik soms wel eens een poging om te zien of ik niet sneller kan met de Milan. Op de meeste plaatsen waar ik dit geprobeerd heb is dit ook gelukt alleen op 1 plaats kom ik er niet. Ik ben met mijn snelste tijd nog zo'n 5 sec verwijderd van de eerste plaats.


De laatste keer dat ik een poging heb gedaan bleek ik achteraf  een gemiddelde van 56.5km/h te hebben gereden. Eigenlijk heb ik vooral probleem om nog sneller te gaan rijden dit omdat dit segment eindigd aan de bebouwde kom.  Van die laatste poging heb ik ook een filmpje gemaakt met de Gopro en die dan gekoppeld aan de gegevens van mij GPS

Auto bestuurders vs Velomobiel

Ik heb geduurde de maand maart eens alle clips bewaard waarvan bestuurders van gemotoriseerde voertuigen van alles doen die niet mag of gewoon gevaarlijk is. van alle woon werk ritten heb ik ongeveer maar de helft van de tijd de camera op gestaan gehad. Wat maakt dat er nog veel meer situaties zijn die ik dagelijks zie. Ik zal de volgend weken nog eens de camera op zetten en zien of dit toeval is of niet.

Ja ok ik ben misschien ook niet feilloos maar dit heeft anderen daarom niet het recht om zomaar alles te doen op de weg.

hier is het resultaat

Eerste platte band van 2017/Milan

Gisteravond reed ik van het werk naar huis, na iets meer dan 1km lag er blijkbaar iets op de weg genoeg om een snakebit te maken in de achterband. geen 100m verder begon de fiets volledig te slingeren door de energie die ik op dit wiel wilde zetten. Het enige wat ik kon doen is stoppen en uitstappen. een beetje verder lag een stukje gras waar ik de fiets makkelijk en veilig op z'n zij te leggen om het wiel er uit te krijgen.  Het eerst wat ik moest doen is alles uit de fiets halen zodat ik aan de snelsluiting kan geraken en het wiel kon uithalen. De band was er redelijk snel uit binnenband vervangen was geen probleem. Daarin tegen het wiel terug op zijn plaats steken was een ander paar mouwen.

Na een aantal keren her proberen is het dan toch gelukt. Al maakte de aandrijving meer lawaai dan anders. Alles lijkt redelijk te gaan. Thuis kan ik dit nog eens bekijken en daar bleek dat de kleinste versnelling bleek 3e grootste tandwiel te zijn en als ik de grootste versnelling wil schakelen dan draait de ketting er af. Of de pat van het versnellingsapparaat staat niet juist of het wiel zit scheef. Maar dan kwam de grootste vraag hoe controleer je de pat van een velomobiel? Je kan namelijk maar 1 punt uitzetten. Na wat zoeken ben ik er dan toch in geslaagd om alles terug afgeregeld te krijgen.

Deze avond dan uiteindelijk de reserve binnenband er terug uit halen want dit is een binnenband die langzaam zijn lucht verliest via ventiel. Ik heb dan nog eens staan kijken naar de Milan en een 2e manier getest om het wiel er uit te halen. En die bleek veel makkelijker dan de fiets op z'n zij te leggen. Je kan ook gewoon voorzichtig de achterzijde opheffen en zo de band langzaam er uit laten geleiden. in minder dan 10 min was de band er uit andere binnenband er in en alles terug op z'n plaats gestoken. En de versnelling stonden ook ook nog goed afgesteld. Een ding moet ik nu wel dringend doen dit is een aantal reserve binnenbanden gaan halen want nu heb ik naast die oude binnenband niks meer liggen die er in past.

Nieuw persoonlijk record

Vandaag zat alles mee en bij het begin van de rit naar huis vond ik dat de Milan super vorderde tegen dat ik een aantal km'er verder was bleek het gemiddeld al gestegen boven de 42km/h. Daarop heb ik dan maar beslist van nog eens goed door te rijden in de hoop ergens te eindigen rond mijn vorig persoonlijk record (44,5km/h). Uiteindelijk thuis aangekomen bleek het zelfs niet eens in de buur te zijn maar er ver boven ik ben geëindigd op een 47,6km/h. Ik stond versteld dat ik mijn vorig record zoveel had verbeterd en dan nog niet eens als een zot gereden en want her en der vertraagd om zeker er van te zijn dat er geen andere verkeersdeelnemers waren.


Dit geeft aan dat ik ondertussen door de afstelling van de Milan een stuk harder ben gaan rijden. Nu verder oefenen en dan volgend jaar nog eens een wedstrijd meepikken om te zien of ik mijn gemiddelde snelheid van de wedstrijd in Brugge kan verbeteren die staat op 49,4km/h. Maar deze snelheid had nog een stuk hoger kunnen zijn als ik meer rechtstreekse concurrenten had.

Verder afstellen en aanpassen van de Milan

Ondertussen zijn we een goede maand verder en heb ik bijna 1000km gereden met de Milan. Door hem te gebruiken waren er ook een aantal puntjes op gedoken waar een oplossing voor gezocht moest worden.

Het eerst punt die ik wenste aan te pakken was de zitting. toen ik de Milan kocht heb ik er ook een ventisit mat bij gekocht maar al snel bleek dat als ik deze mat gebruikte ik met mijn hoofd tegen het dakje aan kwam. Dit doordat de  mat een 2 cm dik is. Dan maar gaan rijden zonder mat maar na een aantal ritten toch maar besloten om voor het gedeelte van de rug toch voor iets te gaan zien. Dit heb ik uiteindelijk gevonden in de vorm van een handdoek die ik in 3 heb gevouwen en een aantal drukknoppen heb opgezet zodat ik deze kon vast maken aan de zitting.

                             

Volgende punt die ik nog wenste aan te pakken was het remlicht. Het remlicht was eigenlijk zo geconfigureerd dat ik het toplicht aan moest leggen vooraleer het remlicht werkte. Ik von dit niet de ideale oplossing dus dan maar verder uitgezocht hoe de bedrading liep. Ik moest er wel ook rekening mee houden dat het remlicht ook ging werken als de fiets stil stond want dezelfde remmen worden ook gebruikt als parkeerrem. Dus moet ik ergens een schakelaar voorzien zodat ik dit kan uitschakelen. Na wat zoekwerk een gelijkaardige schakelaar gevonden en geïnstalleerd en daarop de voeding van het remlicht aangesloten.

                                                      

Nog een van de problemen die ik ondervond was dat mijn ene voet tijdens het rijden pijn begon te doen. eerst heb ik van schoenen aan het wisselen geweest ik het idee dat het misschien aan mijn schoenen lag maar dit volste het probleem niet volledig op. Dan nog maar verder aan het zoeken geweest en uiteindelijk een radicale beslissing genomen als ik de trapas nu eens een heel stuk naar dichterbij plaats wat ik het effect dan. Die avond eerst afgetekend op de boom waar de trapas stond en daarna de trapas een stuk dichter geschoven en vast gezet. De ochtend daarop terug de rit naar het werk aangevat en wat blijkt te pijn was weg. alleen had ik nu het onaangename gevoel dat mijn knieën bijna tegen mijn kin kwamen. Dus die avond nog maar eens met hoofd eerst in de Milan om terug af te tekenen waar de trapas nu stond en deze dan midden tussen deze 2 terug vast te zetten. En ik moet nu zeggen dat ik geen last meer heb van mijn voeten nog van het opgekropthied dus zal ik alles voorlopig laten staan. Moest ik met de tijd ondervinden dat hij nog niet goed staat kan ik nog altijd gaan schuiven maar voorlopig zie ik daar geen aanleiding toe.

Wedstrijd Brugge & Autoloze zondag

een week of 2 geleden zag ik plots dat er toch een wedstrijd was ik West Vlaanderen. Mits ik wel zin had en toch wilde tonen dat er wel interesse was voor een wedstrijd in de regio.

Alleen bleek dit ook samen te vallen met de autoloze zondag wat maakte dat ik zoiezo met de fiets naar en van de wedstrijd zou moeten. Nu dat is niet echt een probleem als je een Milan in huis hebt. Alleen moet ik er op letten dat ik tijdens de heen rit mezelf al niet op rij zodat ik nog genoeg energie over heb voor de wedstrijd zelf en terug te thuis te geraken.

De dag zelf ben ik meer dan op tijd afgereisd om zeker niet te laat te zijn en mezelf te moeten haasten onderweg. En goed maar want op het traject dat ik had uitgetekend lagen 2 wegenwerken. Na iets meer dan 40km was ik uiteindelijk aangekomen aan de Piste in Brugge de Milan geleegd van alle overbodige spullen die ik niet nodig heb om wedstrijd te rijden. En dan nog effen de piste  gaan verkennen om een te weten wat de Milan doet op die schuin liggende bocht en de hartslag toch al eens omhoog te jagen.

Kort na de start van de wedstrijd wis ik al dat ik misschien nog voor de 2e plaats kon gaan rijden maar de eerste was zeker niet haalbaar Peter C. rijd een heel stuk harder dan ik. Ik kon de eerste ronden Gert L. wel nog volgen maar na een aantal ronden bleek ook dit niet echt haalbaar. Dus had ik mijn zinnen gezet om mijn 3e plek veilig te stellen wat maakte dat ik eerst zou gaan proberen mijn directe achtervolgers zo snel als mogelijk te dubbelen. Nog een paar ronden verder bleek dit al gelukt te zijn en vanaf dat moment heb ik een beetje gas terug genomen want nu was er eigenlijk nog enkel ervoor te zorgen dat ik niet terug werd ingehaald door een van de 2 rijders die voor de 4e plek aan het vechten waren. Maar uiteindelijk bleek dit geen enkel probleem want ik heb ze gedurende de rest van de wedstrijd nog verschillende malen ingehaald zelfs zonder volluit te hoeven gaan. Jammer dat er niet meer directe concurrentie was om mij uit te dagen en zou een mooiere gemiddelde snelheid te hebben.  Uiteindelijk na aankomst bleek mijn gemiddelde op zo'n 49,4km/h te zijn geëindigd wat niet slecht is natuurlijk en zeker nog voor verbetering vatbaar.


Uiteindelijk ben ik 3e geworden op 6 velomobielen wat voor een eerste wedstrijd met de Milan zeker niet slecht is. Met nog wat verder afstellen van de Milan kan dit resultaat misschien nog een heel stuk verbeteren.

Na de wedstrijd werd het tijd om terug naar Diksmuide te rijden want ik had ook daar nog afgesproken om met de fietsersbond van Diksmuide een stand te gaan bemannen om ons 1 wat meer kenbaar te maken en 2 te tonden dat er naarst gewone 2wielige fietsen ook nog andere modellen bestaan o.a. velomobielen, bakfietsen en assistentiefietsen.

Ik dacht dat ik na 138,8km waarvan nog eens een 50km wedstrijd ik dit de maandag zou gaan voelen.  Maar niks daarvan ik kon gewoon terug aan de normale kruissnelheid gaan rijden als voor de wedstrijd.

Eerste dag Woon werk verkeer

Vandaag voor het eerst de Milan kunnen testen op de woon werk route. Nu kreeg ik voor het eerst te zien hoe de Milan reageert op een bekende route voor mij. hieronder enkele conclusies:

• kruissnelheid: 40 tot 50 km/h
• trapas mag een klein beetje meer naar voor komen als ik zonder mat wil verder rijden
• Bij stilstaan word het wel zeer warm in de Milan toch met de volledige kap er op.
• De Milan is naar mijn gevoel ook veel baan vaste dan de Versatile al ligt dit misschien aan het zeer laag zwaartepunt
• De 2 bakken achter de wielkasten zijn wel goed maar ik loop er soms met mijn schoenen tegen aan. eens de bakken terug los maken (zijn maar met velcro vast gemaakt) en iets verder hermonteren.

Verder moet ik toegeven dat het wachten op de Milan het meer dan waard was.  Nu snap ik meteen ook waarom Räderwerk niet graag toegevingen doet aan hun velomobielen.  Wat in praktijk maakt dat ze eigenlijk alleen carbon Milan willen maken omdat een glasvezel Milan eigenlijk afbreuk doet aan het concept van de Milan. Ze willen deze wel nog aanbieden maar dit alleen als iets meer budget vriendelijk model.

Verder misschien ook nog eens melden dat de €1900 meerprijs tussen de glasvezel en de carbon versie eigenlijk niet alleen aan de carbon ligt maar ook aan een aantal andere onderdelen. met name worden er ook Ginkgo wielen set en Sram X9 en X0 elementen worden gebruikt. Allemaal om zo het gewicht zoveel als mogelijk te laten zakken. Dat is metten ook de reden dat ze er als enige in slagen om 5kg verschil te creëren tussen de glasvezel (bugetvrienderlijke) Milan en de carbon milan te maken.

Ophalen Milan

Het is bijna zover ik ben nu echt aan het aftellen tot ik mijn Milan kan gaan ophalen.  Op dit moment loopt er bovenaan al een teller maar deze verdwijnt zodra mijn Milan is opgehaald.

Ik heb wel onrechtstreeks al een foto gezien van mijn Milan op het blog van Fietser.be Op de achtergrond zie je een gele Milan staan dat is de Milan die ik mag gaan ophalen.

Levering van Milan

Een van de laatste keren dat ik gehoord had wanneer mijn Milan klaar zou zijn hadden ze mij gezegd dat de levering gepland was voor midden september. Ik trok daarom begin deze maand mijn stoute schoenen aan en vroeg hen of er ondertussen al meer geweten was over de levering. en de dag erop kreeg ik al een antwoord de afwerking staat gepland tussen 18/8 en 22/8.

Dat is dus iets vroeger dan laatste gezegd en plots nog maar 2 weken vanaf nu. Het enige wat ik nog moet doen is met Brecht afspreken wanneer ik deze kan komen ophalen. Momenteel heb ik 3 september vrij gehouden in mijn agenda om de Milan naar huis te brengen.

Verder zoek ik nu nog uit hoe ik best van Gent naar huis kan rijden. Maar horend op het forum zijn er al wel een aantal mensen die bereid zijn om mij het eerste stuk te begeleiden richting huis.

Milan SL

Begin December 2015 heb ik mijn Milan besteld die ging geleverd worden eind april begin mei. een paar weken voor die datum heb ik dan moeten vernemen dat door een aantal tegenvallende mallen deze datum niet gehaald zal worden. De volgende datum die ze mij nu voorstelden is begin juli ondertussen is ook dit achterhaald en is alles uitgesteld tot eind juli. 

Nu proberen zowel ik als Brecht van Fietser eindelijk een datum te krijgen van Räderwerk van wanneer de Milan nu klaar zou zijn.

Verder tijden verschillende gesprekken met fabrikanten heb ik opgevangen dat zowel de Orca's van Flevobike als de Milan's van Räderwerk binnenkort ook in Romenië worden gemaakt. Dit geeft de fabrikanten wat meer ademruimte die ze dan kunnen gebruiken om verbetering / aanpassingen aan hun modellen te doen. Ook de ontwikkeling van nieuw modellen dan een stuk eenvoudiger, en ook zo kan men ervoor zorgen dat de wachttijden terug zullen lopen. Want de wachttijd voor een Orca is ondertussen zo lang opgelopen dat Flevobike zelfs een bestelstop heeft afgekondigd. Voor de Milan is de wachttijd nu tussen de 7 à 8 maand. Dit terwijl alle andere fabrikanten er in slagen om ergens tussen de 2 à 5 maand te leveren na bestelling.

Ik hoop nu dat mijn Milan er snel komt nadat ik deze week tot 3x toe gewoon uitgeregend ben besef ik maar al te goed waarom ik met een velomobiel naar het werk wil gaan.

Velomobiel keuze

Ondertussen hebben al minstens 1 iemand opgemerkt wat mijn keuze geworden is qua velomobiel. misschien eens uitleggen hoe ik tot deze keuze ben gekomen.

De WAW  027 was mijn eerst velomobiel ook al waren er een aantal minpunten was ik echt gehecht aan deze fiets. Op 2 februari 2012 kwam dan mijn werkongeval waardoor ik eerst een 3 tal maand totaal niet meer kon rijden. Na nog een maand heb ik dan geprobeerd terug te gaan rijden met de WAW het rijden op zich was zeker het probleem niet zeker niet omdat er een grote ballonband achteraan op lag. Maar daarin tegen had ik minsten 2 op de 3 keren een steek in mijn rug thv waar ik geopereerd was. En ook het vele onderhoud aan de WAW was een zeer grote last voor mijn rug.
Daarom heb ik met spijt in mijn hart afscheid genomen van de WAW.

Daarna kon ik mij een Versatile 2e hands kopen waar ik tot nu toe mee rij. voor de ritten die ik toen
reed was dit zeker de juiste keuze veel comfort en weinig onderhoud. in 2015 sloeg het noodlot 2x toe 1x werd ik op het fietspad aangereden door een auto die rechts afsloeg en 1x reed een fietser op mij reed. Als ik daarna de som begon te maken van de kosten voor herstelling en het verschil in verkoop van een herstelde en een beschadigde fiets. Daaruit kon ik afleiden dat als ik de herstelling moet laten uitvoeren het niet interesant om de herstelling te laten uitvoeren.

Daarom heb ik maar besloten om de Versatile te verkopen en met het bedrag van de verzekering samen met de waarde van de Versatile te gebruiken om een nieuwe velomobiel aan te kopen.
Al snel was de lijst herleid tot 2 velomobielen. 1 was de opvolger van de Versatile de Orca en de de Milan (ten minste als het in en uitstappen goed ging). Na dit te kunnen testen was was er enkel nog af te wegen welke punten het meest doorwegen voor mij. Oa het feit sedert ik meegedaan had met het WK had ik ontdekt dat zelfs na mijn ongeval ik nog steeds redelijk hard kon rijden dus snelheid was een van de issues, ook het feit dat ik niet meer naar Hamburg moet rijden om deze te bestellen en af te halen was een groot voordeel en naast dit alles vond ik de Milan ook een van de mooiste
velomobielen die er bestaan op dit moment. Nadelen van de Milan is dat het comfort een stuk terug was en je dus niet zomaar met eender welke kledij in de fiets kan stappen. Eenmaal al deze punten in acht genomen heb ik dan maar beslist om toch de gok te wagen en een Milan te bestellen.

Nu is het wachten tot na Spezie tijdens deze beurs zou Räderwerk de Milan leveren aan Fietser mits ze dan allebei op de beurs aanwezig zijn. Anders moet Brecht een paar weken later terug een rit van ik totaal een 800km doen om de fiets op te halen.