donderdag 21 september 2017

Vermogenmeter en velomobielen

Na dat ik op de Chamsin al een aantal jaren een vermogen heb zitten was ik mij aan het afvragen of dit ook zou lukken met de Milan.

Eerst eens de vermogensmeter van de Chamsin evalueren. Deze werkt vrij goed alleen is de batterijduur enorm kort. Je kan deze wel een stuk verlengen door deze telkens na elke rit te verwijderen. Zeker met dat deze meter gestuurd wordt door een 2032 knoopcelbatterij batterij en deze niet super goedkoop zijn. Een van de factoren waar ik rekening mee hou is dus de batterij.

Waar kan je een meter allemaal plaatsen.

  • Pedalen 
  • cranks
  • tandwielen
  • trapas
  • naaf
van sommige versies zijn er verschillende mogelijkheden. Op pedalen kan je meestal kiezen tussen enkelzijdige en dubbelzijdige versie. Bij enkelzijdige word het vermogen van de linkerkant x2 gedaan wat meestal redelijk klopt. Maar doordat geen enkele mens symmetrisch is, zijn die waarden dus een schatting. Deze enkel/ dubbelzijdige versies kan je op Pedalen en sommige cranks vinden.

Als je een budget vriendelijke versie wil vinden moet je naar een enkelzijde crank gaan meestal redelijk eenvoudig om te installen gewoon de linker crank verwijderen en de crank met sensor terug plaatsen. Na lang zoeken ben ik al snel tot de vaststelling gekomen dat dit voor de Milan geen optie is doordat deze met een 152mm crank werkt. 

Een van de factoren die ik ook wenste in rekening te brengen is de batterij als het ik kan dan liefst geen CR2032 meer. Wegens vrij duur en enkel in alkaline te krijgen. Een van de optie's die mijn aandacht trok was oa de rotor inpower deze werkt gewoon met een AA batterij. Alleen deze was ook niet te vinden in een 152mm.  vermogensmeter op de tandwielen wil ook zeggen dat de meter moet worden vervangen als de tandwielen versleten zijn.

Mits ik al een tijdje zat te spelen om echt racefietshoenen met de nodig plaatjes te kopen ben ik dan maar eens aan het kijken geweest naar de vermogensmeters die in de pedalen zitten mits deze vaak ook met racefietsplaatjes werken. Maar ook daar vond ik niet direct iet tussen tot ik plots op de Powertap P1 stootte. Deze werken met 2 AAA batterijen en krijgen in de meeste forums en reviews ook redelijk goede comentaar. Ik dan maar eens verder gekeken en op zoek gegaan naar een extra pedaal die ik ook op de Chamsin kan zetten zodat de schoenen ook kunnen gebruiken op deze fiets. Daar leek terg een probleem op te duiken op de meeste sites stond er niks daarover. 

Ik dan maar mijn stoute schoenen aan getrokken en een mailtje gestuurd naar de fabrikant met de vraag.  De werkdag erna direct een antwoord terug dat de plaatjes van hen ook passen op de Look Keo pedalen. Eenmaal dit probleem was opgelost ben ik op het internet gaan zoeken waar ik deze kon kopen voor de eerst voordeligst prijs en ook wat wachten kan lonen want op de meeste sites stonden ze op dezelfde prijs alleen was er op de site van futurumshop zag ik deze plots in promo waardoor ze een stuk goedkoper waren dan op een ander sites. Echt goedkoop is dit nog steeds niet als ik dit vergelijk met de prijs van de Stages powermeter van de Chamsin. 

Het voordeel van deze vermogensmeters is dat je deze zeer snel en eenvoudig kan verzetten van fiets. waardoor ik de volgende keren niet  meer moet gaan zoeken naar een nieuwe meter want deze past eigenlijk op alle fietsen.

Nu iets meer dan een maand ben ik deze aan het gebruiken en er zijn toch al verschillende dingen opgevallen. De vermogen overbrenging van racefiets schoenen met pedalen is veel beter dan met de SPD van ervoor. ik rij nu een 2à3km/h sneller met zelfde gevoel van vermogen. Ook kan ik nu een vergelijk maken tussen het vermogen dat nodig is om de Milan op snelheid te krijgen en houden en de Chamsin. Blijkt dat ik voorbeeld vandaag met een gemiddeld vermogen van 187W een gemiddelde snelheid kan halen van 43,1km/h tegenover de Chamsin 203W nodig had om 31km/h te rijden. 

Een van de dingen die ik ook heb aangepast is uit alle schermen van de GPS heb ik de snelheid verwijderd en er de het vermogen over 3 sec gemeten gezet. Zo kan ik mijzelf een stuk temperen in trappen want voor de vermogensmeter betrapte ik mij constant dat ik telkens een minstens 35km/h wilde rijden en 's avonds in het naar huis rijden wilde ik steeds sneller en sneller naar huis rijden dit is echt een roofbouw op je lichaam, en trainen is dit zeker niet. Nu ik app vermogen rij ben ik veel rustiger aan het rijden en na de rit moet ik vaak vaststellen dat ik stukken sneller zij dan vroegen zonder daar echt veel inspanning te doen. Om een idee te geven probeer ik de waarde rond de 150W. Door dit te doen heb ik ondertussen gezien dat 1 het max vermogen die ik tijdens het optrekken kan behalen al een stuk hoger is dan vroegen. Ook het vermogen dat ik kan vasthouden gedurende 1h (FTP) is ook terug aan het stijgen. Een aantal jaren geleden heb ik ook met de vermogensmeter aan het trainen geweest met de Chamsin naar het WK in Maasmechelen toe. Toen had ik in die periode een FTP van +_ 275W. 

Binnenkort wil ik in de garage op de rollen mij FTP test terug afnemen om eens te zien waar ik nu sta om zo mijn verbetering te kunnen vaststellen. Meer daarover volgt later nog wel.

zondag 3 september 2017

1 jaar Milan SL

Nu extra 1 jaar geleden heb ik mijn Milan kunnen afhalen.  Ik ben nog steeds zeer tevreden van die keuze maar misschien toch eens terug blikken en evalueren.

Wat zijn de pro's en contra's van deze velomobiel.

Minpunten:

- Vizier: zeker voor verbetering vatbaar 2 gaten waar het vizier mee bevestig zijn kraken nogal snel uit waardoor je zeer voorzichtig moet zijn met open en sluit
- Ventilatie: door dat er maar enkel een luchtstroom is via de gaten voor de verlichting is het tijdens warm weer zeker niet aangeraden om veel te stoppen tijdens de rit dan verwarmt de fiets extreem snel. De oplossing is hier een Naca duct. Moest ik nu een nieuwe besstellen zou ik deze er zeker bij nemen dit maakt dat er iets meer luchtstroom zou zijn.
- tijdens regen moet je met een Milan wel rekening houden met een kleine hoeveelheid regen die zich een weg baant via de randen van het deksel en aansluitingen van het deksel met de kap.
- grote draaicirkel: als je het weet is dit minder een probleem al moet je hier en daar wel een beetje opletten waar je rijd.
- lage bodemvrijheid: dit geeft vooral een probleem bij nemen van sommige hindernissen als je dit weet en slijtstrips hebt geplaatst

Pluspunten:

- Snelhied is nog geen enkele keer lager geweest dan een van mijn vorige velomobielen.
- Instapgat op de Flevobike Orca en Versatile is deze de meest eenvoudige om in te stappen ook voor te werken aan de aandrijving is dit een groot voordeel.
- wegligging is super ondanks het ontbreken van achtervering heb ik op sommige plaatsen ondertussen mogen ondervinden dat hij gewoon aan de grond blijft kleven ondanks de grote snelheid en korte bochten na elkaar.
- Ondanks de carbon terwijl ik eigenlijk een glasvezel had besteld zou ik meteen terug naar carbon gaan. tijdens het trappen is er totaal geen beweging in de fiets op te merken. en het min gewicht van 5 kg is volgens mij ook te merken in de snelheid van de fiets.

Verder heb ik seder de aankoop toch ook al wat eigen aanpassingen gedaan.

-standaard werkte het remlicht enkel als je ook het lichtkanon aan stak dit is nu gesplitst en kan nu ook gebruikt kan worden. Ondertussen is dit eigenlijk niet zoveel meer nodig want ik rij meestal met het licht standaard aan.
- snelhiedssensor en cadans sensor aangebracht de snelheidssensor zit gewoon op het achter wiel doordat deze geen magneet nodig heeft enkel een vrij vlakke naaf.
- Sedert nu iets meer dan 2 weken zijn er na lang zoeken nog een vermogenssensor bij gekomen al wat dit toch wat zoeken naar de juiste die dan nog eens past in de Milan (hierover volgt later nog meer)
- Verlichting buiten verder moeten afregelen want die stond totaal niet goed afgesteld.
- ook de bekabeling thv de batterij is aangepast omdat deze om de zoveel tijd problemen gaf.
- van een handdoek van heb ik een zetel mat gemaakt wegens een ventisit mat niet kom gebruiken wegens te hoge zitting en zonder iets van zitting was dit toch maar vrij onaangenaam.




vrijdag 14 april 2017

Opwaarderen van KMX

een tijd terug zag ik op de blog van fietser.be een KMX trike te koop staan. We hadden er wel een over gesproken tussen mij en mijn vrouw maar waren er totaal niet uit wat we gingen doen.

Een paar weken geleden wilden we dan eindelijk de knoop door hakken van wat we nu zouden gaan kiezen voor te doen op 28-29 & 30 april we waren daar namelijk gevraagd voor 2 activiteiten 1 is het ligfietstreffen die door gaat in Nieuwpoort op minder dan 13km van ons thuis en aan de andere kant waren we zoals elk jaar gevraagd om mee te begeleiden van de Chiro link als we onze kinderen lieten beslissen dan werd het de link.

Echter een goede week geleden komt mijn zoon terug met de vraag of hij ook geen ligfiets mocht hebben. Daarop stelde ik de vraag terug aan hem stel dat je een ligfiets/ trike zou hebben wat zou je dan kiezen voor te doen op dat bewuste weekend waarop direct het antwoord kwam mee gaan naar het treffen. Ik dan maar terug gekoppeld met mijn vrouw op een moment dat mijn zoon er niet bij was, zouden we dan toch die KMX niet gaan halen en in orde zetten voor het treffen? Het antwoord was dan ja.

Ik dan maar via Brecht gaan vragen waar die KMX zich momenteel bevind en of hij nog te koop stond. Na de gegevens van de koper te hebben gekregen heb ik deze gecontacteerd en afgespoken om de trike te komen ophalen terwijl ik in de buurt moest passeren. Dinsdagavond 11april zijn we deze dan gaan ophalen. Daar ter plaatse nog een mooi verhaal van die eigenaar gekregen. Blijkbaar had hij deze trike kregen voor zijn eerste communie en heeft er vele jaren plezier aan beleeft maar uiteindelijk was hij te groot geworden en kon hij er niet meer op rijden. Daarna heeft hij wat staan verkommeren in de garage toe hij een tijd geleden een grotere trike had gekregen van zijn nonkel werd het toch tijd om afscheid te nemen van de KMX en hem een 2e leven te geven bij iemand anders.

Thuis gekomen hadden we al snel door dat er toch best wel wat werk aan de trike was. Aan de meeste delen van de fiets was lichte roest vorming vast te stellen. En de aandrijving kom ook wel wat onderhoud gebruiken. Het plan werd direct opgevat om in de komende 2 dagen dat ik thuis was alles te demonteren de roest plekken weg te schuren en alles terg te voorzien van wat verf zodat hij er terug als nieuw uitziet.


De eerste stap was alles te demonteren en alle onderdelen grondig na te kijken wat er mee moet gebeuren. roest vlekken behandelen, remmen en kabels nazien en ook versnellingsapparaat en schifter goed nazien op mankementen. Al snel was een hele lijst opgemaakt van dingen die te gebeuren moest en een lijst met onderdelen in de winkels te gaan zoeken.

Voor ik hieraan verder ging doen ben ik dan eerst vertrokken op verkenning van de grote tocht voor het treffen ik had de tocht dan wel gemaakt op de computer maar nog niet de tocht zelf gereden om te zien of alles wel mogelijk is en of er geen aanpassingen nodig waren. Dit heeft mij een voormiddag gekost maar eenmaal thuis gekomen kon ik wel direct er in vliegen met demonteren en opschuren van de nodig onderdelen. Tegen laat die avond waren eindelijk alle onderdelen opgeschuurd en stof vrij gemaakt. Dit was het sein om nog snel een eerste laag verf aan te brengen zodat alles overnacht kan drogen en ik de volgende ochtend alles nog een extra laag kan aanbrengen en ook nog de vernis laag er op kan zetten tegen het einde van de dag.

Na de laatste laag te hebben aangebracht nog en aantal andere klusjes gedaan hier in huis en dan terug aan het werk met de opbouw van de fiets. dit heeft mij veel langer gekost dan dat ik had gedacht niet alles ging zo vlot terug in elkaar. Na enkele uren was het resultaat er dan toch eindelijk. Alle onderdelen zaten terug op de plaats waar ze hoorden. En waar ik kon heb ik ook alle onderdelen voorzien van een nieuw laagje vet of olie. Nu nog alles afregelen en dan staat de fiets klaar. En we hebben meteen een mooi paas cadeau voor de kindjes klaar staan.

dinsdag 4 april 2017

Strava en zijn KOM's

Ik gebruik al een hele tijd strava om mijn ritten bij te houden. Als ik langs mij routes weet dat er segementen liggen doe ik soms wel eens een poging om te zien of ik niet sneller kan met de Milan. Op de meeste plaatsen waar ik dit geprobeerd heb is dit ook gelukt alleen op 1 plaats kom ik er niet. Ik ben met mijn snelste tijd nog zo'n 5 sec verwijderd van de eerste plaats.


De laatste keer dat ik een poging heb gedaan bleek ik achteraf  een gemiddelde van 56.5km/h te hebben gereden. Eigenlijk heb ik vooral probleem om nog sneller te gaan rijden dit omdat dit segment eindigd aan de bebouwde kom.  Van die laatste poging heb ik ook een filmpje gemaakt met de Gopro en die dan gekoppeld aan de gegevens van mij GPS

maandag 3 april 2017

Auto bestuurders vs Velomobiel

Ik heb geduurde de maand maart eens alle clips bewaard waarvan bestuurders van gemotoriseerde voertuigen van alles doen die niet mag of gewoon gevaarlijk is. van alle woon werk ritten heb ik ongeveer maar de helft van de tijd de camera op gestaan gehad. Wat maakt dat er nog veel meer situaties zijn die ik dagelijks zie. Ik zal de volgend weken nog eens de camera op zetten en zien of dit toeval is of niet.

Ja ok ik ben misschien ook niet feilloos maar dit heeft anderen daarom niet het recht om zomaar alles te doen op de weg.

hier is het resultaat

woensdag 15 maart 2017

Eerste platte band van 2017/Milan

Gisteravond reed ik van het werk naar huis, na iets meer dan 1km lag er blijkbaar iets op de weg genoeg om een snakebit te maken in de achterband. geen 100m verder begon de fiets volledig te slingeren door de energie die ik op dit wiel wilde zetten. Het enige wat ik kon doen is stoppen en uitstappen. een beetje verder lag een stukje gras waar ik de fiets makkelijk en veilig op z'n zij te leggen om het wiel er uit te krijgen.  Het eerst wat ik moest doen is alles uit de fiets halen zodat ik aan de snelsluiting kan geraken en het wiel kon uithalen. De band was er redelijk snel uit binnenband vervangen was geen probleem. Daarin tegen het wiel terug op zijn plaats steken was een ander paar mouwen.

Na een aantal keren her proberen is het dan toch gelukt. Al maakte de aandrijving meer lawaai dan anders. Alles lijkt redelijk te gaan. Thuis kan ik dit nog eens bekijken en daar bleek dat de kleinste versnelling bleek 3e grootste tandwiel te zijn en als ik de grootste versnelling wil schakelen dan draait de ketting er af. Of de pat van het versnellingsapparaat staat niet juist of het wiel zit scheef. Maar dan kwam de grootste vraag hoe controleer je de pat van een velomobiel? Je kan namelijk maar 1 punt uitzetten. Na wat zoeken ben ik er dan toch in geslaagd om alles terug afgeregeld te krijgen.

Deze avond dan uiteindelijk de reserve binnenband er terug uit halen want dit is een binnenband die langzaam zijn lucht verliest via ventiel. Ik heb dan nog eens staan kijken naar de Milan en een 2e manier getest om het wiel er uit te halen. En die bleek veel makkelijker dan de fiets op z'n zij te leggen. Je kan ook gewoon voorzichtig de achterzijde opheffen en zo de band langzaam er uit laten geleiden. in minder dan 10 min was de band er uit andere binnenband er in en alles terug op z'n plaats gestoken. En de versnelling stonden ook ook nog goed afgesteld. Een ding moet ik nu wel dringend doen dit is een aantal reserve binnenbanden gaan halen want nu heb ik naast die oude binnenband niks meer liggen die er in past.

dinsdag 18 oktober 2016

Nieuw persoonlijk record

Vandaag zat alles mee en bij het begin van de rit naar huis vond ik dat de Milan super vorderde tegen dat ik een aantal km'er verder was bleek het gemiddeld al gestegen boven de 42km/h. Daarop heb ik dan maar beslist van nog eens goed door te rijden in de hoop ergens te eindigen rond mijn vorig persoonlijk record (44,5km/h). Uiteindelijk thuis aangekomen bleek het zelfs niet eens in de buur te zijn maar er ver boven ik ben geëindigd op een 47,6km/h. Ik stond versteld dat ik mijn vorig record zoveel had verbeterd en dan nog niet eens als een zot gereden en want her en der vertraagd om zeker er van te zijn dat er geen andere verkeersdeelnemers waren.


Dit geeft aan dat ik ondertussen door de afstelling van de Milan een stuk harder ben gaan rijden. Nu verder oefenen en dan volgend jaar nog eens een wedstrijd meepikken om te zien of ik mijn gemiddelde snelheid van de wedstrijd in Brugge kan verbeteren die staat op 49,4km/h. Maar deze snelheid had nog een stuk hoger kunnen zijn als ik meer rechtstreekse concurrenten had.

vrijdag 14 oktober 2016

Verder afstellen en aanpassen van de Milan

Ondertussen zijn we een goede maand verder en heb ik bijna 1000km gereden met de Milan. Door hem te gebruiken waren er ook een aantal puntjes op gedoken waar een oplossing voor gezocht moest worden.

Het eerst punt die ik wenste aan te pakken was de zitting. toen ik de Milan kocht heb ik er ook een ventisit mat bij gekocht maar al snel bleek dat als ik deze mat gebruikte ik met mijn hoofd tegen het dakje aan kwam. Dit doordat de  mat een 2 cm dik is. Dan maar gaan rijden zonder mat maar na een aantal ritten toch maar besloten om voor het gedeelte van de rug toch voor iets te gaan zien. Dit heb ik uiteindelijk gevonden in de vorm van een handdoek die ik in 3 heb gevouwen en een aantal drukknoppen heb opgezet zodat ik deze kon vast maken aan de zitting.


Volgende punt die ik nog wenste aan te pakken was het remlicht. Het remlicht was eigenlijk zo geconfigureerd dat ik het toplicht aan moest leggen vooraleer het remlicht werkte. Ik von dit niet de ideale oplossing dus dan maar verder uitgezocht hoe de bedrading liep. Ik moest er wel ook rekening mee houden dat het remlicht ook ging werken als de fiets stil stond want dezelfde remmen worden ook gebruikt als parkeerrem. Dus moet ik ergens een schakelaar voorzien zodat ik dit kan uitschakelen. Na wat zoekwerk een gelijkaardige schakelaar gevonden en geïnstalleerd en daarop de voeding van het remlicht aangesloten.

Nog een van de problemen die ik ondervond was dat mijn ene voet tijdens het rijden pijn begon te doen. eerst heb ik van schoenen aan het wisselen geweest ik het idee dat het misschien aan mijn schoenen lag maar dit volste het probleem niet volledig op. Dan nog maar verder aan het zoeken geweest en uiteindelijk een radicale beslissing genomen als ik de trapas nu eens een heel stuk naar dichterbij plaats wat ik het effect dan. Die avond eerst afgetekend op de boom waar de trapas stond en daarna de trapas een stuk dichter geschoven en vast gezet. De ochtend daarop terug de rit naar het werk aangevat en wat blijkt te pijn was weg. alleen had ik nu het onaangename gevoel dat mijn knieën bijna tegen mijn kin kwamen. Dus die avond nog maar eens met hoofd eerst in de Milan om terug af te tekenen waar de trapas nu stond en deze dan midden tussen deze 2 terug vast te zetten. En ik moet nu zeggen dat ik geen last meer heb van mijn voeten nog van het opgekropthied dus zal ik alles voorlopig laten staan. Moest ik met de tijd ondervinden dat hij nog niet goed staat kan ik nog altijd gaan schuiven maar voorlopig zie ik daar geen aanleiding toe.

zondag 18 september 2016

Wedstrijd Brugge & Autoloze zondag

een week of 2 geleden zag ik plots dat er toch een wedstrijd was ik West Vlaanderen. Mits ik wel zin had en toch wilde tonen dat er wel interesse was voor een wedstrijd in de regio.

Alleen bleek dit ook samen te vallen met de autoloze zondag wat maakte dat ik zoiezo met de fiets naar en van de wedstrijd zou moeten. Nu dat is niet echt een probleem als je een Milan in huis hebt. Alleen moet ik er op letten dat ik tijdens de heen rit mezelf al niet op rij zodat ik nog genoeg energie over heb voor de wedstrijd zelf en terug te thuis te geraken.

De dag zelf ben ik meer dan op tijd afgereisd om zeker niet te laat te zijn en mezelf te moeten haasten onderweg. En goed maar want op het traject dat ik had uitgetekend lagen 2 wegenwerken. Na iets meer dan 40km was ik uiteindelijk aangekomen aan de Piste in Brugge de Milan geleegd van alle overbodige spullen die ik niet nodig heb om wedstrijd te rijden. En dan nog effen de piste  gaan verkennen om een te weten wat de Milan doet op die schuin liggende bocht en de hartslag toch al eens omhoog te jagen.

Kort na de start van de wedstrijd wis ik al dat ik misschien nog voor de 2e plaats kon gaan rijden maar de eerste was zeker niet haalbaar Peter C. rijd een heel stuk harder dan ik. Ik kon de eerste ronden Gert L. wel nog volgen maar na een aantal ronden bleek ook dit niet echt haalbaar. Dus had ik mijn zinnen gezet om mijn 3e plek veilig te stellen wat maakte dat ik eerst zou gaan proberen mijn directe achtervolgers zo snel als mogelijk te dubbelen. Nog een paar ronden verder bleek dit al gelukt te zijn en vanaf dat moment heb ik een beetje gas terug genomen want nu was er eigenlijk nog enkel ervoor te zorgen dat ik niet terug werd ingehaald door een van de 2 rijders die voor de 4e plek aan het vechten waren. Maar uiteindelijk bleek dit geen enkel probleem want ik heb ze gedurende de rest van de wedstrijd nog verschillende malen ingehaald zelfs zonder volluit te hoeven gaan. Jammer dat er niet meer directe concurrentie was om mij uit te dagen en zou een mooiere gemiddelde snelheid te hebben.  Uiteindelijk na aankomst bleek mijn gemiddelde op zo'n 49,4km/h te zijn geëindigd wat niet slecht is natuurlijk en zeker nog voor verbetering vatbaar.


Uiteindelijk ben ik 3e geworden op 6 velomobielen wat voor een eerste wedstrijd met de Milan zeker niet slecht is. Met nog wat verder afstellen van de Milan kan dit resultaat misschien nog een heel stuk verbeteren.

Na de wedstrijd werd het tijd om terug naar Diksmuide te rijden want ik had ook daar nog afgesproken om met de fietsersbond van Diksmuide een stand te gaan bemannen om ons 1 wat meer kenbaar te maken en 2 te tonden dat er naarst gewone 2wielige fietsen ook nog andere modellen bestaan o.a. velomobielen, bakfietsen en assistentiefietsen.

Ik dacht dat ik na 138,8km waarvan nog eens een 50km wedstrijd ik dit de maandag zou gaan voelen.  Maar niks daarvan ik kon gewoon terug aan de normale kruissnelheid gaan rijden als voor de wedstrijd.




zaterdag 3 september 2016

Ophalen van Milan en rit naar huis

Na dat ik op 6 december mijn Milan had besteld kon ik vandaag eindelijk de Milan gaan ophalen.

Deze morgen om iets na 8en de trein genomen naar Gent van daaruit had ik nog voldoende tijd om te wandelen (ongeveer 45 min.) tot aan Fietser.be. Daar aangekomen de Milan nog een beetje afgesteld en dan was hij klaar voor een klein testritje rond de blok. Het eerste rondje zonder deksel en daarna nog een rondje met deksel al snel werd duidelijk dat ik de ventisit mat beter er afhaalde om iets meer plaats te hebben aan mijn hoofd en knieën.
Aan fietser klaar voor vertrek

Tegen dat ik klaar was met het afstellen en test rijden waren Ronny en Peter er ook zij zouden een stuk/ volledige rit samen met mij rijden.  Omdat ik de fiets nog niet volledig ken en ook de route grotendeels over voor mij onbekende wegen liep had ik afgesproken dat we het rustig aan zouden doen (d.w.z. kruissnelheid niet veel hoger dan 30km/h laten gaan). In praktijk was dit zeker geen probleem ik moest mij verschillende malen inhouden om niet te snel te gaan zeker als er dan af en toe een racefietser ons inhaalde. Ik heb echt genoten van elke km onderweg en eenmaal thuis heb ik toch nog effen staan kijken naar de Milan, ik kon het maar niet geloven dat hij thuis stond.

Ergens onderweg aan een gesloten café